5/22/2017 10:01:45 بعدالظهر | 1 خرداد 1396
Skip Navigation Links
لقاح آزمایشگاهی (IVF)

 در زمان تولد اولین نوزاد با استفاده از روش درمانی IVF در سال 1978 این روش درمانی امید تازه ای برای زوج های نابارور به وجود آورد. IVF یک روش درمان باروری است که در طی آن اسپرم مرد و تخمک زن در خارج از بدن در محیط آزمایشگاه در ظرف مخصوص در کنار هم گذاشته شده تا با یکدیگر لقاح پیدا کنند پس از لقاح، جنین حاصله سه روزه با لوله های باریک مخصوص به رحم زن انتقال داده میشود.

 

 

 

 

 

چه کسانی جهت انجام IVF انتخاب میشوند؟

1- زنان دارای سنین بالا 2- زنان دارای لوله های رحمی مسدود یا آسیب دیده 3- زنان دارای سابقه توبکتومی (بستن لوله ها) و خواهان باروری مجدد 4- زنان دارای آندومتریوز 5- زوجین دارای ناباروری با علت نامشخص 6- بیمارانی که IUI متعدد ناموفق داشته اند 7- در اختلالات اسپرمی شوهرمیزان موفیت عمل IVF بستگی به فاکتورهای متعددی از جمله سن زن، وضعیت تخمک و اسپرم داروهای مورد استفاده در روند تحریک تخمک گذاری، دقت آزمایشگاه جنین شناسی و متخصص زنان دارد.

میزان موفقیت IVF در حدود 35 درصد تخمین زده میشود.


 مراحل انجام IVF :

- مرحله تحریک تخمک گذاری :

داروهای محرک تخمک گذاری جهت به دست آوردن تخمک زیاد تر و تشکیل چندین جنین و افزایش شانس باروری تجویز می شوند. این داروها معمولاً از روز دوم قاعدگی و پس از انجام سونوگرافی و حصول اطمینان از سالم بودن رحم و تخمدان ها تجویز م یشوند. روند رشد تخمک ها با انجام سونوگرافی های پی در پی پیگیری میشود لذا ممکن است بیمار تا رسیدن به وضعیت مطلوب چندین بار با فواصل 2 الی 3 روزه تحت سونوگرافی قرار گیرد، وقتی در سونوگرافی سایز فولیکولها به 18 الی 20 میلی متر رسید، آمپول HCG جهت بلوغ نهایی تخمکها تجویز میشود. زمان تزریق آمپول HCG بسیار مهم است زیرا حدوداً 34 الی 36 ساعت پس از تزریق آن تخمک گذاری انجام می شود و لذا زمان آن بایستی طبق نظر پزشک معالج تعیین شود تا تخمک ها قبل از رها شدن جمع آوری شوند. 

- جمع آوری تخمک و اسپرم :

لازم است بیمار در روز تخمک گیری ناشتا باشد. مایع منی از همسر بیمار تهیه و به آزمایشگاه تحویل داده میشود. آزمایشگاه پس از شستشو و آماده سازی نمونه آنرا به آزمایشگاه IVF تحویل میدهد. بیمار در اتاق عمل بیهوشی مختصری گرفته تا طی روند تخم کگیری احساس ناراحتی نکند. سپس تخم کها تحت دید مستقیم با دستگاه سونوگرافی توسط یک سوزن بسیار باریک گرفته میشود و درون لوله های مخصوص جمع آوری شده و به آزمایشگاه IVF تحویل داده میشوند.

 - لقاح ور شد جنین در محیط آزمایشگاه :

در آزمایشگاه IVF تخم کها از مایع فولیکولی جدا شده، شستشو میشوند و درون ظرف مخصوص در محیط کشت قرار می گیرند. اسپرم های شسته شده همسر نیز که قبلاً تحویل آزمایشگاه شده در کنار این تخمکها درون ظرف قرار گرفته، سپس ظرف حاوی نمونه اسپرم و تخمک درون انکوباتور CO2 در دمای 37 درجه سانتی گراد گذاشته میشود تا به طور خود به خودی با یکدیگر لقاح پیدا کنند. صبح روز بعد در صورت لقاح برای مدت 24 الی 48 ساعت دیگر جنینها داخل انکوباتور قرار میگیرند تا به مرحله 4 الی 8 سلولی برسند.

 

 

 

 

 

 

- انتقال یا ترانسفر جنین به داخل رحم :

معمولاً جنین ها سه روز بعد از تخمک گیری به درون رحم انتقال داده میشود (در صورتیکه جنین ها بلاستوسیست باشند، انتقال پنج روز بعد خواهد بود). معمولاً در طی انتقال حدوداً 2 الی 4 جنین به داخل رحم انتقال داده میشود و مابقی جنین ها در صورت مناسب بودن با استفاده از روش ذخیره جنین به وسیله انجماد ذخیره می شوند تا در صورت عدم موفقیت در سیکل درمانی بعدی مورد استفاده قرار گیرند. ترانسفر جنین در اتاق عمل انجام میشود اما نیاز به بیهوشی ندارد. فقط بیمار روی تخت معاینه قرار گرفته و سپس جنینها با لوله های نازک مخصوص از طریق سوراخ دهان رحم، به درون رحم فرستاده میشود. این روند بدون درد بوده اما گاهی اوقات بیمار درد خفیفی را احساس می کند.

پس از ترانسفر و استراحت کوتاه مدت، بیمار به بخش بستری هدایت شده و تا چند ساعت بعد ترخیص میشود.

 

 

 

 

 

- عوارض IVF :

سندروم هایپراستیمولیشن (تحریک بیش از حد تخمدان ها)، ندرتاً عوارض بیهوشی، خونریزی، عفونت، آسیب به عرو ق، روده ها و مثانه حین تخمک گیری و چند قلوزایی

در صورت بروز مشکلات زیر سریعاً با پزشک معالج یا کادر درمانی تماس بگیرید:

1- لکه بینی 2- دل درد 3- تنگی نفس 4- تب بیش از 38 درجه سانتی گراد 5- وجود خون در ادرار